Dzisiaj obchodzimy jedno z najważniejszych świąt w historii Polski — rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja. To właśnie wtedy, w 1791 roku, nasi przodkowie podjęli próbę naprawy państwa dając ludziom więcej wolności, równości i sprawiedliwości.
Była to pierwsza konstytucja w Europie i druga na świecie — zaraz po amerykańskiej!
W czasach, gdy w wielu krajach rządziły królewskie kaprysy, Polska próbowała wprowadzić rządy prawa, trójpodział władzy, ochronę wolności religijnej. To była bardzo nowoczesna i odważna zmiana jak na XVIII wiek!
Niestety, reformy nie wszystkim się spodobały. Część szlachty — bojąc się utraty swoich przywilejów — zdradziła ojczyznę. Pod hasłem obrony tzw. „złotej wolności” zawiązano konfederację targowicką, która z pomocą armii rosyjskiej obaliła reformy, torując drogę do kolejnych rozbiorów i upadku państwa. Polska osłabiona rozbiorami w 1795 r. zniknęła z mapy Europy na 123 lata. Dzień 3 maja został ponownie uznany za święto państwowe w roku 1919, zaraz po odzyskaniu niepodległości. Ale nie na długo, bo w czasach PRL-u komunistyczne władze zakazały jego obchodów i ponownie przywrócono możliwość świętowania dopiero 1990 roku. Pomimo upływu tak wielu lat pamięć o Konstytucji 3 Maja przetrwała. Stała się symbolem walki o wolność — tej, o którą walczyli powstańcy, legioniści i nasi dziadkowie.
Mieszkańcy Krosna i harcerze pod pomnikiem na ul. Krakowskiej
A nasze Krosno?
Kiedy uchwalano Konstytucję 3 Maja, Krosno było już pod zaborem austriackim.
Mimo trudnych czasów, mieszkańcy nie poddali się. Rozwijali szkoły, uczyli dzieci polskiej historii i języka, podtrzymywali tradycje i ducha wolności.
To dzięki takim właśnie miastom jak nasze — i takim ludziom — Polska w końcu się odrodziła.
Dzisiaj mamy szczęście.
Żyjemy w wolnym kraju. Możemy się uczyć, mówić po polsku, pielęgnować nasze tradycje.
Ale pamiętajmy — sprawiedliwość, wolność i prawa to nie są rzeczy dane raz na zawsze. Trzeba o nie dbać — każdego dnia, szanując siebie nawzajem i budując wspólnotę.
Niech to święto będzie dla nas wszystkich przypomnieniem, że razem możemy więcej.
Zakrzyknijmy więc wszyscy razem – Vivat Polska!
Sebastian Wieczorek
